Dag 2

Vanmorgen om 9 uur belde hij op dat hij het ziekenhuis mag verlaten voor een kort verlof om naar de Airshow in Oostwold te gaan, hij moet dus wel weer terug vanavond 🙁

Verslag thuis:

Hij is wat onwennig op de benen alsof hij teveel alcohol heeft gehad, zoiets, en dwaalt af naar een punt en komt niet gauw terug tenzij je iets tegen hem zegt. Hij heeft hoofdpijn, daar hoorde ik hem voorheen nooit over. En zijn onderkaak doet pijn, ik heb gisteren zijn gebit eruit gehaald tijdens de grand mal, waarschijnlijk met meer kracht dan ik dacht of omdat hij een dubbelgeklapt gebit vast beet, zal één van beide zijn.

Verder ging het wel goed, heb gelukkig de medicatie niet nodig gehad voor een eventuele epilepsie aanval, blij toe, één keer zo’n grand mal zien is genoeg pfff.

De vliegtuigshow was wel leuk, niet helemaal wat ik ervan verwachtte (zo gezellig als toen op Eelde bijvoorbeeld) maar wel de moeite waard. Ik heb veel tranen moeten wegslikken vandaag, steeds als ik hem zie, zie ik het beeld voor mij van gisteren, dat hij daar zo lag, zo bang .. zo klein .. zo’n vreselijk eng gezicht, de grauwe huid, open starende ogen en verstijfd, ik hoop het nooit nooit weer te hoeven zien.


 


Net weer terug van het ziekenhuis, mijn echtgenoot dus weer daar en ik weer hier, het alleen zijn is het ergste van de dag, hoe goed je je ook voelt over de dag heen, op een gegeven moment wel heel erg goed, zo klein word je weer als je een leeg huis instapt. Niet uit te houden dit, maar heb ik wat te zeggen in deze situatie ?
Was het maar zo.
Morgen word als het goed is de MRI scan uitgevoerd, het schijnt dat hij er tussen gedrukt word (tenzij ze dit wel vaker zeggen) dus hoe laat en wat en hoe dan verder is allemaal nog één zwart gat. Tranen gevoed door onzekerheid is wat mij draagt deze dagen, het is niet anders blijkbaar.
Vanavond nog wel even genoten met z’n allen bij de Wok in Kropswolde, Rob deed weer als vanouds en toch ook anders …. maar hij voelt zich er goed bij dus laat maar ff zo. Eerst morgen maar weer zien te ‘overleven’.
Nu ben ik wel heel heftig aan koffie toe pfff

--- Laat een bericht achter ---